Na de eerste vergaderweek van de generale synode van de CGK ontvingen de kerkenraden daags erna een brief van het moderamen waarin het de kerkenraden uitnodigt om een inbreng te geven voor de tweede vergaderweek inzake onderling vertrouwen, ecclesiologie, hermeneutiek en afwijken van synodale besluiten.
In zijn commentaar op de Vrije-Interpretatie ‘Vrome praatjes’ stelt Remmelzwaal dat er sprake zou zijn van een overduidelijke dubbele moraal en van stuitende hypocrisie, omdat de Rijnsburggroep geen gewetensvrijheid zou worden gegund. Hoewel het er op het eerste gezicht inderdaad op lijkt dat er met twee maten wordt gemeten, is dat niet het geval. Er is namelijk verschil in soortelijk gewicht; artikel 31 K.O. biedt de mogelijkheid om een kerkelijk besluit niet te aanvaarden.
Naar aanleiding van de Vrije-Interpretatie ‘Vrome praatjes’ gaf de heer Remmelzwaal een kritische reactie. In Paradox van gehoorzaamheid is het stromanargument dat Remmelzwaal opvoerde als bezwaar tegen de Vrije-Interpretatie ‘Vrome praatjes’ weerlegd. In deze Vrije-Interpretatie zal Remmelzwaals bezwaar tegen de Davidanalogie worden weersproken. Ds. Egas beroept zich op Mattheüs 5:37 ter onderbouwing van zijn standpunt dat er sprake zou zijn van een vertrouwensbreuk binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken.
In het Nederlands Dagblad wordt de vraag opgeworpen wie de ‘ware CGK’ is nu de Rijnsburggroep vandaag haar landelijke vergadering houdt in Nunspeet.[1] Die vraag is echter eenvoudig te beantwoorden: De Rijnsburggroep is niet de ‘ware CGK’ noch daarvan de rechtmatige voortzetting.
Het Deputaatschap Vertegenwoordiging heeft een brief geschreven aan de kerkenraden van de Christelijke Gereformeerde Kerken met betrekking tot een toelichting op zijn taak en inzet voor de kerken.[1] In de brief geven deputaten onder andere aan dat zij de kerken willen dienen en voorgaan in gehoorzaamheid aan genomen synodebesluiten, die zij voor vast en bondig houden, tenzij deze onder revisie liggen. Deze zienswijze is gangbaar in de CGK en binnen de Rijnsburggroep, maar zij is een verkeerde interpretatie van artikel 31 K.O..
Op 18 oktober 2025 publiceerde mr. Pel zijn visiestuk, ‘CGK: het kerkverband in geding’ waarbij hij pleit voor een vreedzame oplossing, omdat de eenheid niet meer voorhanden zou zijn binnen de CGK. Op 24 oktober 2025 verscheen, naar aanleiding van dit visiestuk, ook een interview in het Reformatorisch Dagblad. Het visiestuk is anders van toon en inhoud dan het interview van Pel in het RD.
Het blijkt dat een aantal classes van de Christelijke Gereformeerde Kerken niet meer op reguliere wijze, volgens artikel 41 K.O., vergaderen. Dat wordt veroorzaakt door kerken die van oordeel zijn dat sinds het synodebesluit van 3 juni 2025 de legitimiteit aan meerdere vergaderingen zou ontbreken. Deze kerken zijn grotendeels gelieerd aan of behoren tot de Rijnsburggroep.
Er bestaan misverstanden over het zich niet houden aan (synodale) besluiten van de Christelijke Gereformeerde Kerken. Op social media zijn er de laatste tijd meerdere berichten te vinden waaruit blijkt dat het onbegrijpelijk zou zijn dat er bezwaar wordt gemaakt tegen het besluit van de Generale Synode om geen roepende kerk aan te wijzen, terwijl een groot aantal kerken die het eens zijn met dat bezwaar zich zelf niet houdt aan synodale besluiten over ViA en, in mindere mate, homoseksualiteit.
