Misschien dat u er niet zoveel mee hebt, dat kan best, maar ik wil u niet onthouden dat er in Dronten afgelopen zondagmiddag een wonder is gebeurd. Weliswaar zullen de meeste Drontenaren er niks van gemerkt hebben, maar een paar honderd mensen hebben het meegemaakt. Nee, het klopt de media hebben er geen grote aandacht aanbesteed, eigenlijk helemaal niet, maar dat is niet verwonderlijk. Het was ogenschijnlijk geen opzienbarend wonder, namelijk. Een wonder waar u bij geweest moest zijn om het te kunnen ervaren. Een wonderlijke ervaring eigenlijk.

Wonderlijke gebeurtenis
U bent nu wellicht benieuwd wat die wonderlijke gebeurtenis dan geweest zou moeten zijn. Nou, om 15:00 uur zaten een paar honderd gereformeerden uit Dronten vanuit verschillende kerkverbanden samen in de kerk, voor een kerkdienst. En die gereformeerden kwamen daar samen omdat ze allemaal op de één of andere manier het gevoel hadden erbij te moeten zijn. Oude mensen en jonge mensen, mensen die elkaar gedurende tientallen jaren niet hadden zien staan, aan elkaar voorbijgegaan waren. Die mensen kwamen bij elkaar in de Ark. En wat daar gebeurde is nauwelijks met een pen te beschrijven, maar was zo bijzonder dat het jammer is dat u daar niet bij was. Er heerste vrede, saamhorigheid en er was een sfeer van verzoening.

Vrede
Vrede omdat na jaren waarin alleen maar aandacht was voor de verschillen, die breed uitmaten, de geestelijke strijdbijl werd begraven. Vrede omdat de mensen elkaar in de ogen durfden te kijken en die ander daardoor ineens zag zitten. Zo wonderlijk dat zomaar tegenstellingen wegvielen en er oog, oor en hart kwam voor die ander die in de kern van de zaak hetzelfde geloofde. Ineens ebde het eigen gelijk weg, en ontstond er de bereidheid om met elkaar te delen wat samenbindt. En die bereidheid maakte mensen ontvankelijk om elkaar te vergeven en elkaar de vrede van Christus toe te wensen.

Gelukzalige glimlachen
Eigenlijk was dat het echte wonder, er was een gemeenschap van mensen bijeen in de Ark, die openstelden voor de Heilige Geest, of beter misschien waarin de Heilige Geest zich liet gelden. Niet de gereformeerde opvattingen, hoe belangrijk, niet de traditie van de eigen kerk, maar mensen die bereid waren om te staan in de eeuwenlange traditie van de kerk; trouw zijn aan het onderwijs van de apostelen, die de dood en opstanding van Jezus, centraal stellen, maar ook met elkaar een gemeenschap vormend, samen het avondmaal vierden en zich wijden aan gebed. En dan gebeuren er wonderlijke dingen, dan wordt muziek en zang bijna hemels, de verkondiging alsof God zelf direct tot het hart spreekt. Dan zie je emotie bij stijve gereformeerden, gelukzalige glimlachen, omdat nooit voor mogelijk werd gehouden, toch gebeurde.

Gods nabijheid
Het gevoel van Gods nabijheid, de enorme kracht van het Evangelie, de Geest die van de gemeenschap meester maakte, bracht een onvergetelijke ervaring tot stand, van iets van het Koninkrijk der hemelen. De vrede van Christus kwam over de verzamelde gemeenschap.

Om nooit te vergeten
Misschien denkt u bij het lezen wat een dwaze blog, wie gelooft dat nou? Dat is begrijpelijk, maar dát is nou net het wonderlijke van dit verhaal. Zo dwaas als het lijkt, zo' n mysterie is het Evangelie ook. De vrede van God is onbeschrijfelijk, maar waar Jezus in het middelpunt van de belangstelling komt te staan, komt er vrede en verzoening. En die wonderlijke gebeurtenis vond in Dronten plaats. De Geest maakte ruimte in de harten van honderden mensen om Jezus te ontmoeten, toe te laten in hun bestaan. In het heilig avondmaal waren al die verschillende mensen met al hun verschillen ineens verenigd rondom brood en wijn, het gebroken lichaam van Christus en zijn vergoten bloed. Wonderlijk dat die maaltijd en die boodschap zelfs onder gereformeerden verzoening brengt. Een ervaring om nooit te vergeten. Lof aan Vader, Zoon en Heilige Geest!

 

Reactie toevoegen

commentaar